Dag 3: we duiken in de case en in het subgroepjesproces
Direct na het ontbijt - chocoladewalnootkoek! - en een korte gezamenlijke intro van de dag splitsen we ons op in de gisteren gevormde groepen. Gisteren waren we nog één geheel, op gezamenlijk avontuur in Istanbul, maar met het uiteengaan overvalt ons opvallend snel een wij-zij gevoel. 'Wij' van Finance gaan net als 'zij' van Marketing aan de slag met het materiaal dat Julie ons verschaft heeft. We onderzoeken wat we nog meer nodig hebben om haar vragen vrijdag te kunnen beantwoorden. Dat blijkt niet eenvoudig, want de vragen zijn talrijk en de gezochte informatie schaars of niet-bestaand.
We werken onder tijdsdruk, want we moeten 's middags weer met Julie en met een consultant uit de NGO-sector in gesprek om de gaten in onze kennis te vullen. We plannen en structureren, stemmen af, duiken enthousiast de inhoud in en hangen er weer boven. Zijn we nog op de goede weg? Geloven we in de case en in onszelf?
Na een individuele wandelpauze in de levendige avondspits filosoferen we door over de case en onze bijdrage aan de behoeftes van de opdrachtgever. Dan gaan we weer op in de groep-als-geheel, voor het avondeten met bonus boottocht over de Bosporus-by-night.'
Het wij-zij-gevoel is verdwenen als we de avondspits van Istanbul instappen. Als groep moet je oversteken, als individu maak je weinig kans veilig aan de overkant te komen.
Ook in de metro en tijdens de boottocht merk je dat we als groep weer een niveau hoger zijn: er is oprecht en open contact en veel vertrouwen in elkaar. De Turkse cultuur, waarin je als individu niets bent zonder onderdeel van een groter geheel, geeft ook ons het inzicht dat we moeten samenwerken en soms ons ego moeten loslaten om resultaat te behalen.
In het visrestaurant is het weer feest: een overvloed aan voorgerechten - het lukt weer niet om ze te weerstaan - zorgt dat we ook vanavond te veel eten.
De avond eindigt met veel humor en lol, inclusief de communicatie met de taxichauffeur, die ook vanavond weer geen Engels spreekt. Dat daarna niet iedereen is gaan slapen blijkt de volgende morgen aan het ontbijt: tot 03:00 in de kroeg de case bespreken was misschien toch niet zo verstandig, maar het "voelde" wel heel goed!
Cindy en Marcel
Woensdag 16 december 2009
No comments:
Post a Comment