Ik- wij en de case : prestatie en genot!
Donderdag 17-12-2009
Een spannende dag voor de presentatie aan onze opdrachtgever. Er is inhoudelijk nog veel te doen en we moeten nog ook coachingsgesprekken gehouden worden en als groep een reflectiemoment inbouwen. Daarnaast willen we ook nog uit eten en genieten in de avonduren. Een ontzettend druk programma dus. Het vraagt redelijk veel van ons als presteerders…
We zijn in het modern art museum begonnen met de groepsreflectie, terugkijken op het groepsproces van de dag ervoor. Wat ik daarvan heb geleerd is hoe afspraken verschillend beleefd kunnen worden en afstand kan creëren in de groep als men niet duidelijk afstemt en het gevoel op niet tafel legt. Daar hebben we als groep uitgebreid bij stilgestaan, onze groep is zo sterk en flexibel en het resultaat was verbluffend. Dat gaf me veel vreugde en energie. Tegelijkertijd ontstond na verloop van tijd de drang ook wel weer om inhoudelijk wat te gaan doen. Er moet vrijdag toch geleverd worden.
In de moskee hadden we tijd voor bezinning en rust. De groep vond het prettig om een rustgevend moment te hebben en even uit de waan van de dag te stappen. Eigenlijk is het wel bijzonder om juist op een dag waarop de inhoudelijke werkzaamheden van de case moeten worden afgerond en er dus een zekere vorm van druk bestaat, toch een half uur complete rust te nemen en in volledige stilte met jezelf bezig te zijn. Maar als je jezelf laat gaat voelt de ontspanning heerlijk.
Aansluitend zijn we met veel passie, deskundigheid en respect verder met de case aan de slag te gegaan en het resultaat was buitengewoon. Er lagen op uur U diverse stukken die op vrijdagochtend nog enkel in elkaar gepast moesten worden. Verbazingwekkend hoe de schouders er onder zijn gezet en hoe de neuzen dezelfde kant op hebben gestaan in de eindfase. De druk was te voelen, maar door de consensus bestond er ook een zekere rust. Het heeft de groep zeker verder samengebracht.
De avond stond in het teken van genieten: lekker eten, ambiance, muziek, massages, humor, dans en in contact komen met de lokale bevolking. En ja…. Het werd laat maar we hebben heerlijk genoten en dat hebben we met z’n allen verdiend.
Mohammed & Stefan, YEP 104
No comments:
Post a Comment